Przedszkolak Dyplomowany

Ala od 18.10.2013r. została oficjalnie przedszkolakiem :) Podczas gali otrzymała dyplom i medal, my byliśmy bardzo zadowoleni ona przyjęła to dość obojętnie.

Na rysunku znajdź słowo-klucz ;)

Mała bardzo dojrzała po tym pasowaniu, wieczorem stwierdziła że smoczek jest stary i pogryziony i trzeba go wyrzucić O_O Przypomnieliśmy jej że to już ostatni i więcej nie kupimy (zgodnie z wcześniejszą umową) to tylko wzruszyła ramionami. W nocy już nie była taka twarda i prosiła o smoczka, ale powiedzieliśmy że już go nie ma co było półprawdą, bo zostawiliśmy go w głębokiej rezerwie. Pocieszyliśmy ją, daliśmy ulubionego pluszaka pochlipała i usnęła. Teraz sypia od kilku dni bez smoka więc można powiedzieć że się udało :)

wspomnienie 

Poza tym podczas choroby mdliło ją po mleku i teraz już nie pija go w nocy!!! A to oznacza że wreszcie po 2,5 roku będę przesypiał całą noc!!!!!!!!!! F***yeaaaa Od czasu do czasu chce jeszcze soczku w nocy ale coraz rzadziej więc czuję że będzie dobrze :) W między czasie dalej trwa batalia o zdrowie Małej, tym razem coś dzieje się z brzuchem. Dostałem telefon w środku dnia żeby odebrać dziecko bo wymiotowała. Gdy przyjechałem zobaczyłem obraz nędzy i rozpaczy, była co prawda już przebrana ale musiało być "grubo" bo nawet włosy były wilgotne... Obecne sytuacja wygląda na opanowaną co nie oznacza jednak pełnego powrotu do zdrowia.

Ala czasami używa zwrotów które zapamiętała z przedszkola. Ostatnio Aga chciała wyjść z pokoju podczas zabawy co jej się nie spodobało i zawołała "Chodź tu! Wracaj tu chłopczyno!" XD. Chodziła też po domu i pytała czy nie ma tu pani dyrektor  i czy czasem nie trzeba uciszyć dzieci.

Nałęczów, ciepłe niedzielne popołudnie

Na koniec mały leksykon wyrazów obcych (mi):
Jak szarada - szybko, zwinnie
Patong - taki ze skrzydłami taki latający
Skobołki - sianka, co skacze do nieba
Szpatuga - jak kot nie dobrze robi

Nic się nie zmienia samo

Ala w dalszym ciągu jest w domu. Zastanawiamy się nad lekarzem płatnym z reputacją który może powie wreszcie coś sensownego. Jak na razie tydzień z córeczką spędził tata. Bardzo miłe jest takie złapanie dystansu do pracy a siedzę też dlatego że sam jestem chory. Jestem po długiej i bolesnej serii zastrzyków w ehmm... pupę. Nigdy czegoś takiego nie miałem, strasznie to krępujące pokazywać tyłek jakieś pani która rzadko miewa dobry humor.

Botanik jesienią

Czas z Alą spędzamy między innym na układaniu puzzli, czytaniu i ogólnie zabawie na którą ma ochotę. Mamy takie puzzle z zawodami kobiecymi. Każda z 4 pani składa się z 2 do 5 elementów Mała jak już ułoży mówi żebym ja układał więc ja żeby sobie utrudnić mieszam wszystkie i przewracam obrazkiem na drugą stronę i dopiero wtedy układam. Wczoraj czy przedwczoraj Ala zamiast ułożyć normalnie ułożyła tak jak ja. Byłem w szoku bo mi sprawiało to pewien problem a jej się udało. Brawo! Z radości kupiłem bardziej wymagające puzzle ale chyba 5+(lat) to była przesada ;)

Kolory liści są cudowne 

Czasami wieczorami puszczamy Ali lub naszą ulubioną muzykę i się wygłupiamy (przeboje z mini mini znam na pamięć) Mała dobrze się wtedy nakręca i wymyśla coraz to nowe zabawy które w końcu sprawiają że tata siada na podłogę zmęczony. Wczoraj podchodzi do mnie ustawia mi nogi i ciągnie żebym stał a ja się z nią droczę że nie mogę w końcu zirytowana mówi do mnie "No wstań, no wstań ty grubasie!" O_O' To bolało ;)

Pani jesień daje koncert :)

W domu

Wrzesień miną pod znakiem chorób, zarówno ja jak i Ala chorujemy i siedzimy w domu (oprócz pracy of course). Przez cały miesiąc w przedszkolu była 9 dni. Mam nadzieję że jakoś się uodporni bo taki stan nie może trwać wiecznie. Ciężko jest urozmaicić dziecku kolejny dzień spędzony w domu a z nudów do głowy przychodzą jej psotki-głupotki ;)

Mama osmiorga dzieci :)

Oto co zapamiętałem z ostatniego okresu:
Oglądamy książkę, Ala opowiada co widzi, pytam: A to Ala co jest? (Pokazuję na Konika Morskiego) chwila zastanowienia i pada odpowiedz "serek wąski" (konik morski - serek wąski)
Po 15 minutowych pertraktacjach Ala umyła zęby, po wyjściu z łazienki mówi: "Jestem grzeczna na razie"
Mamy teraz etap lalek Mała stawa lale w różnych sytuacja np. na nocniku. Posadziła tak jedną, patrzy na nią i komentuje "Lalka siedzi gada i pierdzi". A odnośnie nocnika. Ala "na tronie" zatyka sobie uszy kciukami, pytam więc: Czemu zatykasz uszy?  "Bo śmierdzi" ;)
Miałem ochotę na coś słodkiego po obiedzie a ponieaważ w domu nie ma nic zadzwoniłem do Agi żeby coś kupiła po drodze. Gdy Aga wróciła Ala jej zaptała: "Dzwonił do ciebie, kupiłaś coś słodkiego?"

Powodzenia w przedszkolu!

Wrzesień

Wrzesień w pełni. Dostaliśmy od niego pełen pakiet chorób i nowych sytuacji do przezwyciężenia. Ala przez tydzień była w przedszkolu po czym złapała wirusa i drugi tydzień przesiedziała w domu ku ciesze (uwaga ironia!) "stałych domowników" ;). Ala trochę Pani w przedszkolu popłakiwała, ale nie ma żadnej trałmy i płaczów w domu że nie chce tam wrócić. Mam wrażenie że o ile jest wystarczająco mądra, to emocjonalnie dalej powinna być a domu.

Ali "szafka" oznaczona jest żabką :)

Przypomniałem sobie piosenkę z przypałowego programu dziecięcego Zając Poziomka i puściłem ją Ali za jakiś czas Ala chodziła po domu i śpiewała "obabuszy zęby dwa, hej Poziomka to ja" Obabusz - ogon, uszy (http://www.youtube.com/watch?v=43B_nDIJx_I). 

Oglądaliśmy razem teledyski dziecięce na jutubie i widzę po Małej że trzeba zrobić przerwę na siusiu co jest bardzo jej nie w smak i zaczyna się płacz i siłowanie w pewnym momencie Ala chlipiąc macha na nas paluszkiem i krzyczy "Tu nie będzie rewolucji" XD

Pożegnanie lata w Poleskim Parku Narodowym

Piosenka na jesień http://www.youtube.com/watch?v=MlX-QidSHIA

na chwilę przed...

na chwilę przed krokiem który tak wiele zmieni czuję niepokój i jednak również smutek. Dlaczego? Pewnie sporo jest w tym obawy o to że oto Moje Maleństwo opuszcza dom by powoli wkroczyć na ścieżce na której "długiej prostej" obecnie ja się znajduję. Wiem że przedszkole może być dla niej dobrą zabawą i świetnie wpłynąć na rozwój, ale z drugiej strony wolałbym po prostu wiedzieć że spokojnie bawi się z mamą w domu czekając aż tata wróci z pracy... eh.

to dzięki Bogu nie przedszkole ;)

Adaptacja wypadła pomyślnie, ale prawdziwa próba czeka ją jutro. 

A tak z innej bajki, Ala śpi sobie w nocy nagle budzi mnie (jak zazwyczaj;)) jej płacz, pytam się: Czemu płaczesz? ona nic dalej płacze. Ja pytam i dopytują o co chodzi? Czy może chce mleka? w końcu Ala łkając odpowiada "Bo, bo lubię!" śmiałem się z tego cały dzień. Inna historyjka wydarzyła się dzisiaj. Ala coś ogląda przy kredensie i mówi parząc na mnie "To są moje bakterie!" zaintrygowany podchodzę zobaczyć co to za bakterie. W kąciku leżały sobie spokojnie trzy "paluszki" baterie ;)

Wciąż ciepło

(teks z przez tygodnia) Druga połowa sierpnia, lecz tu ciągle gorąco i ciężko pracować a w dodatku Ala chora i z domu wyjść za bardzo nie można. Choroba dała nam popalić, były chwile paniki kiedy na termometrze zobaczyłem 41C, ale obecnie sytuacja wydaje się opanowana.

Ala ma już "przyklepane" miejsce w przedszkolu "Niezapominajka" grupa: Poszukiwacze Skarbów (mam nadzieję że nie każą jej tych skarbów szukać w kieszeniach rodziców bo nie chcę zawieść dziecka :P) Patrząc z zewnątrz powinno być dobrze a jak będzie zobaczymy.
Nasz Maluszek rośnie sobie z każdym dniem. Kiedy patrzę na jej zmieniającą się buzię chciałbym jakoś zatrzymać właśnie ten uśmiech  którym mnie obdarza, chciałbym by dokładnie ta chwila trwała wiecznie bo w tym właśnie momencie czuję się najszczęśliwszy na świecie. Jakie to proste być szczęśliwym... przez chwile ;)

Ala mocno zmamiała są chwile że trudno wyjść Adze z domu: "Mama nie pójdzie do sklepu, tata pójdzie do sklepu koniec i kropka!" Częste są też wybuch słowotwórstwa zapamiętałem taki "wierszyk": "Koszko bene ete pene"  powtarzała to w kółko ciągle się śmiejąc :)


P.S. Czyli tatowe bajanie. Na wrzesień szykuje się też jeszcze jedna zmiana, mama idzie do nowej pracy (szkoła prywatna) i jest tu również sporo niepewności co do tego jak to wszystko będzie wyglądać. Innej pracy dla nauczycieli niema i chyba już nie będzie przez dłuższy czas i co dalej ma robić nauczyciel z poza układu? Płyniemy w górę strumienia.

Urlop

Wróciliśmy parę dni temu do domu po wczasach spędzonych na Podhalu Hej! Tym razem postawiliśmy na zwiedzenie także Słowacji więc trochę jeździliśmy i zwiedzaliśmy szlaki, miasteczka i nawet jedną ciekawą jaskinię. Ala sporą część czasu spędziła w nosidełku ale również podobało jej się spacerowanie zwłaszcza pod górę po kamieniach :) Tak samo jak rok temu wzbudzała zainteresowanie, na szlakach ludzie przystawali i zamieniali z nami parę słów chwaląc dziecko i rodziców co było bardzo miłe, Ala dostała nawet lizaka od pewnego przemiłego turysty. Pogoda była świetna, było nawet za gorąco dlatego szukaliśmy ratunku na basenach i tu czekała na nas niespodzianka bo w Białce temperatura wody w basenie nie dawała ochłody, a może nawet wydawała się być wyższa niż żaru lejącego się z nieba co przy trzydziestu paru stopniach było niezwykłym przeżyciem ;)

Ala w Dolinie Pięciu Stawów Polskich

Ala prawie codziennie wspominała babcię zwłaszcza kiedy wieczorami wracaliśmy do kwatery ona pytała się czy wracamy do babci co nas przyprawiało o ciarki bo my między innymi uciekaliśmy w góry również przed naszym "problemem mieszkaniowym". Pod koniec wyjazdu zaakceptowała to że jesteśmy na wakacjach i nie wrócimy do babci bez wyraźnej informacji o tym. Było to w pewien sposób urocze bo pokazywało przywiązanie Ali do miejsca i osób.

Na szlaku z Kasprowego do Hali Kondratowej

Nosidełko sprawdziło się i tym razem świetnie, trochę gorzej kondycja taty. Ostatniego dnia ciężar niesiony na plecach wgniatał w ziemię i zamiast oglądać piękne widoki z Kasprowego i szlaku w hali Kondratowej myślałem o bólu i wypatrywałem końca wycieczki ;)

Urlop bardzo się udał, nakład sił fizycznych i finansowy znikł niemal pod przyjemnością jaką przyniósł. Udało mi się postawić grubą kreskę między czasem przed urlopem i spróbować być ulepszyć po powrocie.